Podstawowe informacje o drzwiach drewnianych

Terminy i definicje dotyczące drzwi drewnianych:

1. Drzwi drewniane: drzwi wraz z ościeżnicą, wykonane głównie z materiałów drewnianych (desek, tarcicy, drewna syntetycznego itp.).
2. Tarcica: drewno w postaci desek lub kantówek, przetarte z kłód; zwykle wykorzystuje się je do produkcji mebli z litego drewna i elementów fornirowanych.
3. Fornir: cienka warstwa drewna otrzymywana przez skrawanie lub cięcie drewna na różne sposoby; zwykle ma grubość 0,6 mm lub 0,2 mm. W drzwiach drewnianych niższej klasy stosuje się zazwyczaj fornir o grubości 0,2 mm.
4. Powłoka: nazywana również lakierem; może być rozpuszczalna w wodzie lub w rozpuszczalnikach. Farby rozpuszczalne w wodzie określa się powszechnie jako wodorozcieńczalne, a farby rozpuszczalne w rozpuszczalnikach — jako rozpuszczalnikowe.

Klasyfikacja wykończenia powierzchni drzwi drewnianych (malowanie):

1. Powłoka wodna: rodzaj wykończenia drewna z użyciem rozcieńczalnika wodnego, bez rozpuszczalników organicznych, benzenu, toluenu, ksylenu, formaldehydu, wolnego TDI i toksycznych metali ciężkich. Jest nietoksyczna, bezzapachowa, nieszkodliwa dla zdrowia i nie zanieczyszcza środowiska. Tworzy pełną, krystalicznie przejrzystą i elastyczną powłokę, odporną na wodę, ścieranie, starzenie i żółknięcie, szybko schnącą i łatwą w użyciu.
2. Lakierowanie: do popularnych rodzajów lakierów należą PU (poliuretanowy), PE (na bazie nienasyconej żywicy poliestrowej), NC (nitrocelulozowy) oraz UV (utwardzany promieniowaniem ultrafioletowym). Lakier poliuretanowy jest obecnie jednym z najczęściej stosowanych lakierów do wnętrz. Tworzy trwałą powłokę o doskonałej przyczepności, odporności na ścieranie, wodę i korozję chemiczną, a także dobrej zdolności do zachowywania połysku i koloru.
3. Lakier kryjący / otwartoporowy: określenia te opisują efekt wykończenia. W przypadku lakieru otwartoporowego widoczny jest rysunek i pory drewna, natomiast lakier kryjący je zasłania. Wyróżnia się także wykończenia całkowicie i częściowo kryjące.
4. Lakier barwny / bezbarwny: podział zależy od tego, czy lakier ma kolor. Lakier barwny pokrywa pierwotną warstwę podłoża, oferuje szeroki wybór kolorów i nie wymaga wysokiej jakości materiału bazowego. Lakier bezbarwny tworzy przezroczystą powłokę, przez którą widać pierwotny kolor i rysunek powierzchni. Wymaga starannego przygotowania stolarskiego i odpowiedniego doboru materiałów.
5. Lakier matowy / z połyskiem: lakiery można podzielić według stopnia połysku na: supermatowe, matowe, o połysku skorupki jajka (delikatnym), satynowe, półmatowe i z wysokim połyskiem. Stopień połysku, od najniższego do najwyższego, określa się na podstawie ilości odbijanego światła. Lakiery olejne występują w trzech wariantach: matowym, półmatowym i z wysokim połyskiem. Nie tworzą one odrębnych klas jakości, lecz stosuje się je w różnych miejscach. Do drzwi, okien i mebli często wybiera się wykończenie matowe lub półmatowe, a do podłóg — lakier z wysokim połyskiem, który zazwyczaj jest również twardszy. Lakiery wodne (emulsyjne) są dostępne w niemal wszystkich wariantach połysku.

Elementy, budowa wewnętrzna i klasyfikacja drzwi drewnianych:

1. Elementy drzwi drewnianych: drzwi drewniane składają się zazwyczaj z ramiaków poziomych, ramiaków pionowych i płyciny. Współczesne projekty często odchodzą jednak od tradycyjnych rozwiązań, dlatego nie da się szczegółowo opisać wszystkich konstrukcji.
2. Budowa wewnętrzna drzwi drewnianych: ogólnie rzecz biorąc, opisując konstrukcję drzwi z drewna klejonego, ma się na myśli konstrukcję ich ramiaka. Obecnie stosuje się przede wszystkim następujące rozwiązania:LVL / drewno jodły chińskiej łączone na mikrowczepy + (MDF + fornir) / tarcicaPłyta wiórowa / fornir

   Papier o strukturze plastra miodu + MDF + fornir / sklejka

3. Klasyfikacja drzwi drewnianych:
   1. Podział ze względu na sposób otwierania: wyróżnia się cztery rodzaje drzwi drewnianych: rozwierane na zawiasach, przesuwne, składane i wahadłowe.
   2. Podział ze względu na budowę wewnętrzną: w zależności od konstrukcji drzwi drewniane dzielą się na drzwi z litego drewna, drzwi warstwowe i drzwi tłoczone.
      1. Drzwi z litego drewna: drzwi, których materiały zewnętrzne i wewnętrzne są takie same. Określenie to obejmuje różne typy drzwi drewnianych o tej właściwości, w tym drzwi częściowo przeszklone i przeszklone wykonane z litego drewna. Kluczowym etapem produkcji takich drzwi jest suszenie drewna.
      2. Drzwi warstwowe: różnego rodzaju drzwi o pełnym rdzeniu, wykonane z drewna, płyt drewnopochodnych, cienkiego forniru i innych materiałów. To skuteczny sposób kompleksowego wykorzystania drewna, szczególnie w obliczu kurczących się zasobów leśnych i coraz większej różnicy między podażą a popytem na cenne gatunki drzew. Najbardziej charakterystyczną cechą drzwi warstwowych jest zastosowanie forniru.
      3. Drzwi tłoczone: drzwi o pustym wnętrzu (obszar bez podparcia przekracza 10 cm × 10 cm), zbudowane ze sklejki i drewnianego szkieletu, z warstwą zewnętrzną z płyty drewnopochodnej lub PVC, uzyskaną przez prasowanie lub formowanie.
   3. Podział ze względu na wygląd zewnętrzny: drzwi drewniane dzielimy zazwyczaj na gładkie, płycinowe itp.
   4. Podział ze względu na wykończenie powierzchni:
      1. Drzwi lakierowane: drzwi, których powierzchnię pokryto farbą natryskowo.
      2. Drzwi bez malowania: drzwi, których powierzchnia nie jest malowana. Najczęściej wykańcza się je PVC, folią Boeing (imitującą drewno) lub melaminą (dekoracyjnym papierem melaminowym).
      3. Drzwi lakierowane na wysoki połysk: lakierowanie to technika wykańczania powierzchni, a materiałem bazowym jest płyta MDF. Wyróżnia się drzwi lakierowane na wysoki połysk w wersji fortepianowej i metalicznej.

Popularne gatunki drewna i ich właściwości:

1. Sapeli

   Jego nazwa naukowa to Entandrophragma cylindricum, a potocznie nazywa się go drewnem widmowym. Występuje w tropikalnej Afryce. Słoje drewna przeplatają się, czasem tworząc falisty wzór. Mają połysk i trójwymiarowy efekt, nadając wnętrzu wrażenie luksusu i elegancji. Czerwonobrązowy kolor pozwala stworzyć świąteczną, ciepłą atmosferę.

2. WiśniaWystępuje w różnych regionach wschodnich Stanów Zjednoczonych. Barwa twardzieli drewna wiśniowego zmienia się od jaskrawoczerwonej do czerwonobrązowej i ciemnieje pod wpływem słońca. Drewno wiśniowe ma drobne, równomierne, proste słoje oraz gładką strukturę, a także naturalne, brązowe plamki twardzieli i drobne zagłębienia po żywicy. Zazwyczaj wykorzystuje się je do produkcji wysokiej jakości elementów wykończenia wnętrz.
3. TekWystępuje w niektórych krajach Azji Południowo-Wschodniej, a także w Chinach, niedaleko granicy prowincji Junnan. Najbardziej znane są okazy z Tajlandii i Mjanmy. Gatunek ten jest importowany głównie z Mjanmy. Ma złocisty połysk. Najlepszy tek pochodzi z Tajlandii. Jest oleisty i lśniący, ma jednolitą barwę i proste słoje. Jest odporny na korozję i zużycie, a jego powierzchnia długo zachowuje połysk. Charakteryzuje się pięknym rysunkiem, elegancką, trwałą barwą i dobrą stabilnością oraz niewielką podatnością na odkształcenia.
4. OrzechWystępuje we wschodnich regionach Stanów Zjednoczonych, ale główne obszary pozyskiwania drewna na rynek znajdują się w stanach środkowych. Drewno orzechowe ma zwykle proste słoje, ale mogą być one również faliste lub zakrzywione, tworząc atrakcyjny, dekoracyjny rysunek. Orzech to twarde drewno o średniej gęstości i umiarkowanej wytrzymałości na zginanie oraz rozerwanie. Jest również jednym z najtrwalszych gatunków drewna. Wykorzystuje się je do produkcji mebli i szafek, konstrukcji wewnętrznych, wysokiej jakości stolarki, drzwi, podłóg i paneli. Dobrze komponuje się z jasnym drewnem, tworząc kontrastowy efekt.
5. Dąb czerwonyWystępuje powszechnie we wschodnich częściach Stanów Zjednoczonych. Wyglądem przypomina zwykle dąb biały, ale ma mniej widoczny rysunek ze względu na drobniejsze promienie rdzeniowe. Drewno dębu czerwonego ma przeważnie proste słoje i grubą strukturę. Nazwa nawiązuje do liści, które jesienią czerwienieją. Po barwieniu i polerowaniu można uzyskać atrakcyjne wykończenie powierzchni. Dąb czerwony jest twardy i ciężki, ma średnią wytrzymałość na zginanie i sztywność.
6. Dąb białyWystępuje powszechnie we wschodnich częściach Stanów Zjednoczonych. Drewno dębu białego ma przeważnie proste słoje i strukturę od średnioziarnistej do gruboziarnistej. Promienie rdzeniowe są dłuższe niż u dębu czerwonego, dlatego jego rysunek jest bardziej zróżnicowany. Dąb biały jest twardy i ciężki, ma średnią wytrzymałość na zginanie i niską sztywność. Twardziel jest odporna na korozję, a środek ochronny bardzo trudno w nią wnika. Drewno dębu białego ma średnią odporność na przenikanie środków ochronnych.
7. Klon twardyPochodzi głównie ze wschodnich Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza z regionu środkowej Atlanty i okolic jezior. Ma gęstą, drobną strukturę i zwykle proste słoje, ale mogą być one również zakrzywione, łukowate lub tworzyć wzór przypominający oko ptaka. Drewno klonu twardego jest twarde i ciężkie, wytrzymałe, a także bardzo odporne na ścieranie i zużycie oraz dobrze znosi gięcie na gorąco.
8. Klon miękkiPochodzi głównie ze wschodnich części Stanów Zjednoczonych, rzadziej z ich zachodniego wybrzeża (Acer truncatum). Większość właściwości klonu miękkiego jest bardzo podobna do właściwości klonu twardego. Choć klon miękki występuje na dużym obszarze, barwa jego drewna znacznie różni się w zależności od siedliska. Jest o około 25% mniej twardy niż klon twardy. Ma średnią wytrzymałość na zginanie i rozerwanie, niską sztywność i odporność na wstrząsy, a także dobrą podatność na gięcie na gorąco. Nie jest odporny na korozję ani uszkodzenia powodowane przez owady. Często zastępuje klon twardy lub jest barwiony tak, by przypominał inne gatunki drewna, np. wiśnię. Ze względu na właściwości fizyczne i łatwość obróbki może również zastępować drewno bukowe.
9. BukWystępuje w całej Europie. W porównaniu z bukiem europejskim buk amerykański jest nieco ciemniejszy i mniej jednolity. Drewno to ma zwykle proste słoje oraz zwartą, równomierną strukturę; można je barwić i polerować, uzyskując atrakcyjne wykończenie. Szybko schnie, ale jest bardzo podatne na paczenie, pękanie i powstawanie rys na powierzchni. Ma duży skurcz i umiarkowaną stabilność wymiarową. Buk amerykański jest ciężkim, twardym, wytrzymałym i odpornym na wstrząsy drewnem, które bardzo dobrze nadaje się do gięcia na gorąco.
10. MahońWystępuje w Indonezji, na Kubie, w Brazylii, Ameryce Środkowej i Afryce. Ma ukośny rysunek, zwartą, jednolitą strukturę, umiarkowaną twardość i łatwo się rzeźbi. Barwa twardzieli zmienia się od jasnoczerwonobrązowej do ciemnoczerwonobrązowej, stąd nazwa „mahoń”. Obecnie jest to główny materiał wykorzystywany do produkcji luksusowych mebli. Ma bardzo piękny rysunek, a jego połysk z czasem staje się coraz intensywniejszy. Dzięki delikatnej strukturze i dużej twardości nadaje się do rzeźbienia w różnych kształtach. Może służyć przez setki lat. Ślady mahoniu można często znaleźć w słynnych europejskich rodach arystokratycznych.

Materiały na rdzeń drzwi drewnianych:

1. Drewno łączone na mikrowczepy:Łączenie na mikrowczepy zapewnia nie tylko trwałe połączenie, ale także sprzyja stabilności drewna. Do produkcji takiego drewna najczęściej wykorzystuje się sosnę i jodłę chińską.
2. Sklejka / płyta wielowarstwowa:To rodzaj płyty drewnopochodnej. Składa się z warstw forniru sklejonych tak, by kierunek włókien w kolejnych warstwach był ułożony krzyżowo. Prasuje się ją z użyciem ciepła lub bez niego. Powszechnie stosuje się sklejkę trójwarstwową i pięciowarstwową.
3. Płyta MDF:Płyta drewnopochodna wytwarzana z rozdrobnionego drewna gałęzi, drewna o małej średnicy, drewna szybko rosnącego, bambusa i innych surowców roślinnych, które pozwalają oszczędzać zasoby drewna. Jej powierzchnia jest gładka i równa, dzięki czemu nadaje się do dalszej obróbki.
4. Płyta wiórowa:To rodzaj płyty drewnopochodnej wytwarzanej przez prasowanie odpadów i wiórów powstających podczas obróbki drewna. Ma stosunkowo jednolitą strukturę i dobre właściwości obróbcze. Można ją produkować w dużych formatach, zależnie od potrzeb. Gotowa płyta wiórowa nie wymaga ponownego suszenia i jest od razu gotowa do użycia. Dobrze pochłania i izoluje dźwięki. Ma jednak również wady: krawędzie są szorstkie i łatwo chłoną wilgoć, a sama płyta jest cięższa od innych płyt.
5. PVC:
   PVC to skrót od polichlorku winylu, liniowego polimeru termoplastycznego. Do PVC dodaje się plastyfikatory, stabilizatory, pigmenty, wypełniacze, środki smarne i inne składniki. Po ugniataniu, mieszaniu, rozciąganiu, granulowaniu oraz wytłaczaniu lub formowaniu ciśnieniowemu w określonej temperaturze, a następnie schłodzeniu i uformowaniu, powstają wyroby z tworzywa sztucznego. Materiał ten doskonale nadaje się do termoformowania i może zastępować niektóre rodzaje stali nierdzewnej oraz inne materiały syntetyczne odporne na korozję. Jest szeroko stosowany w przemyśle chemicznym, naftowym i galwanicznym, a także w urządzeniach do uzdatniania wody, sprzęcie ochrony środowiska, górnictwie, medycynie, elektronice, telekomunikacji i branży dekoracyjnej.

Powyżej przedstawiliśmy podstawowe informacje o drzwiach drewnianych. Mamy nadzieję, że okażą się pomocne!